میان تو جان را کمر برنتابد

به بوسه لبت را کند رنجه نی نی

که درد سر او نظر برنتابد

به کامت ز تنگی سخن در نگنجد

به جان و سر تو که خاقانی از تو

به جان گر کنی حکم سر برنتابد

سگ توست خاقانی اینک به داغت