ز اینجا که منم تا تو منزل نفسی باشد

از خاک سر کویت خالی نشوم یک شب

گر بر سر هر سنگی حالی عسسی باشد

ز آنجا که توئی تا من صد ساله ره است الحق

از زحمت خاقانی مازار که بد نبود

گر خوان وصالت را چون او مگسی باشد