نور ده آفتاب بخت بلند تو باد

بوسه گه آسمان نعل سمند تو باد

خواجه جانی به لطف، شاه جهانی به قدر

گردن گردن کشان رام کمند تو باد

تا رخ و موی تو را در نرسد چشم بد