آزار او نکردم گوئی دگر چرا شد

دل رفت و می ندانم حالش که خود کجا شد

هرجا که ظن ببردم رفتم طلب بکردم

پایم به سنگ آمد، پشتم ز غم دو تا شد

چندان که بیش جستم کم یافتم نشانش