برگذر هست مرا ساخته صد دام حیل

هم به زنهار جفا از تو پیامی برسد

گر نه ای در بر من رغم ملامت گر من

هم به سلامت بر من از تو سلامی برسد

ترسم ای دوست تو را پای به دامی برسد

عقلم آواره صفت می بدود در پی تو

گر به کویت نرسد هم به مقامی برسد