هستی خاقانی است غارت عشق ای دریغ

خاصه وفا در جهان گوهر نایاب شد

چیست به دیوان عشق حاصل کارم جز آنک

عمر سبک پای گشت، بخت گران خواب شد

هرچه شبان پرورید روزی قصاب شد