جوجوم از عشق آنک خالش مشکین جو است

لعل مسیحا دمش بر سر دارم ببرد

ناله کنان می دوم سنگ به بر در، چو آب

کاب من و سنگ من غمزه یارم ببرد

دل جو مشکینش دید خر شد و بارم ببرد

رفت قراری بدانک دل به دو زلفش دهم

دل به قراری که رفت رفت و قرارم ببرد