ز دست ناوک اندازان چشمت

خرد را خار در دامان بیاید

لب لعل تو تا در خنده آید

اجل را سنگ در دندان بیاید

نخستین ضربتی بر جان بیاید

در جان می زند هجر تو دیری است

که بانگ حلقه و سندان بیاید