ز راه کعبه به کوی مغانه باز آورد

مرا غم تو به خمار خانه باز آورد

دل مرا که دواسبه ز غم گریخته بود

هوای تو به سر تازیانه باز آورد

کرانه داشتم از بحر فتنه چون کف آب