خدنگ خون به نشان از نشانه باز آورد

میانه صف مردان بدم چو گوهر تیغ

چو نقطه زرهم بر کرانه باز آورد

خدنگ غمزه زدی بر نشانه دل من

دلم که خدمت زلف تو کرد چون گل سر

نکرده پای گل آلود شانه باز آورد

شد آب و خاکم بر باد هجر، باده وصل