بیار، کاتش عشقت زبانه باز آورد

دلم که خدمت زلف تو کرد چون گل سر

نکرده پای گل آلود شانه باز آورد

شد آب و خاکم بر باد هجر، باده وصل

عنان عمر شد از کف رکاب می به کف آر

که دل به توبه شکستن بهانه باز آورد

تو عمر گمشده من به بوسه باز آور