نقد روانتر در او خون جگر می رود

روی تو را در فروغ دید نشاید از آنک

ز آتش رخسار تو تاب بصر می رود

بی تو به بازار عشق سخت کساد است صبر

حاصل خاقانی است دفتر غمهای تو

زان چون قلم بر درت راه به سر می رود