کس خمار هوسش نشناسد

ماه سی روزه به از چارده شب

که نه سگ نه عسسش نشناسد

مست به عاشق و پوشیده چنانک

دل هم از درد به جانی به از آنک

هر طبیبی مجسش نشناسد

بخ بخ آن بختی سرمست که کس