دور فلک بر دلم کرد ز جور آنچه کرد

بر در ایوان جان مرد همی افکند

عشق تو عقل مرا کیسه به صابون زده است

و آمده تا هوش را خانه فروشی زند

خوی تو نیز از جفا یاری او می کند

با تو ز دست فلک خیره چه نالم از آنک

هست در ستم که پیش پای بره نشکند