اگرچه آب فراقت ز فرق من بگذشت

ز بی زری است که کارم چو زر نمی گردد

مرا ز بخت خود است این و خود عجب دارم

اگر جهان به چنین بخت برنمی گردد

دلم خوش است که کعب تو تر نمی گردد

کدام روز که پیش در تو خاقانی

شهیدوار به خونابه در نمی گردد