ایمن نگردد ارچه سرش صد سنان کشد

و آن کو به گوشه ای ز میانه کرانه کرد

هم گوشه دلش ستم بی کران کشد

مسکین درخت گندم از اندیشه ملخ

خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوست

چند از زبان نیافته سودی زیان کشد

هرچند سوزیان زبان است گرم و خشک