بار غم من صبر نپذرفت و عجب نیست

در عرض وی انگشتری جم نپذیرد

پیش لب تو تحفه فرستم دل و دین را

دانم که کست تحفه ازین کم نپذیرد

بر کوه اگر عرض کنی هم نپذیرد

در معرکه عشق تو عقلم سپر افکند

کان حمله که او آرد رستم نپذیرد