ور ز خطت برون نهم پای ز بهر گردنم

هندوی دیده تیغ را بهر تو آب می دهد

طرفه تر آنکه طره ات سر ز خطت همی کشد

پس به تکلف اندرو حسن تو تاب می دهد

هم سر زلف سرکشت تاب طناب می دهد

بر سر کوی حسن تو پای دلم شکسته شد

تا چو درنگ می کند جان به شتاب می دهد