عذر بپذیر و نظر بازمگیر

گر به مستی سخنی گفتم، رفت

سخن رفته ز سر بازمگیر

گنه کرده بناکرده شمار

گلبن مهر تو در باغ دل است

آب از آن گلبن تر بازمگیر

از چو من هندوک حلقه بگوش