چه طرف ها که نبستم ز رهنمائی دل

نه گرد خانه به دوشم نه خاک دامن گیر

دل رمیده و شوق بهانه خود دارم

که دیده است دو دیوانه را به یک زنجیر

دلیل رهزن من مست خواب و راه خطیر

خدا زیارت فتراک دل نصیب کناد

رمیده خاطرم از دام راه بی تاثیر