نماند از رشته جانم بجز یک تار خون آلود

از این ده رنگ تر یاری نپندارم که دارد کس

ازین بی نورتر کاری نپندارم که دارد کس

ازین باریک تر تاری نپندارم که دارد کس

مرا زلف گره گیرش گره بر دل زند عمدا

ازین بتر گره کاری نپندارم که دارد کس