که گردید از شرفمندی کف دست سلیمانش

پریشان می شوی حال دل عاشق چه می پرسی

نمی داند اجل تعبیر یک خواب پریشانش

بنازم شان بی قدری من آن بی دست و پا بودم

ز نیرنگ هوا و از فریب آز خاقانی

دلت خلد است خالی ساز از طاووس و شیطانش