من بسا زهرا که خندان درکشم هر صبح دم

دوستکانی کان به مهر خاص سلطان آورند

گر همه زهر است آسان درکشم هر صبح دم

نوش خندیدن به وقت زهر خوردن واجب است

دوستان خون رزان پنهان کشند از دور و من

آشکارا خون مژگان درکشم هر صبح دم

گر همه مستند از آن راوق منم هم مست از آنک