اگر به جان کنیم حکم برنتابم سر

ز سوز سینه چو آتشکده است محرابم

برای بوی وصال تو بنده بادم

برای پاس خیال تو دشمن خوابم

مکن جفا که جفای تو برنمی تابم

کجا توانم پیوست با تو کز همه روی

شکسته چون دل خاقانی است اسبابم