عمرم در آرزو شد و در انتظار هم

کس را پناه چون کنم و راز چون دهم

کز اهل بی نصیبم و از راز دار هم

بر بوی هم دمی که بیابم یگانه رنگ

امروز مردمی و وفا کیمیا شده است

ای مرد کیمیا چه؟ که سیمرغ وار هم

بر مردم اعتماد نمانده است در جهان