به یک دو شب به سه چار اهل پنج شش ساعت

نه گردنیم که از حکم سربرافشاندیم

چراغ وار به کشتن نشسته بر سر نطع

به باد سرد چراغ زمانه بنشاندیم

به هفت هشت حیل نه ده آرزو راندیم

به بیست سی غم و چل پنجه اند هان چون صید

به شصت واقعه هفتاد روز درماندیم