مرغ و ماهی آرمید و من نیارامیده ام

یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیده ام

زیر هر تار صد شکنجی جهان جان دیده ام

دوش از آن سودا که جانم ز آن میان گوئی کجاست

بی میانجی زبان و زحمت گوش آن زمان

لابه ها بنموده ام لبیک ها بشنیده ام

گوهری کز چشم من زاد آفتاب روی تو