دوای جان بیمارم چنان آمد که من خواهم

چه عذر آرم که بگشایم زبان بسته چون بلبل

که آن گل برگ بی خارم چنان آمد که من خواهم

از آن روی جهان دارد که چون عیسی است جان پرور

صبوحی ساز خاقانی و کار آب کن یعنی

که آب کار بازارم چنان آمد که من خواهم