در آینه صبح به بوی تو ندیدم

ماه منی و عید من و من مه عیدی

زان روی ندیدم که به روی تو ندیدم

چون بوی تو دیدم نفس صبح و ز غیرت

تن غرقه خون رفتم و دل تشنه امید

کز آب وفا قطره به جوی تو ندیدم

سگ جان شدم از بس ستم عالم سگ دل