که چون تو سرو بالائی نمی بینم، نمی بینم

به هر اشکی که از رشکت فرو بارم به هر باری

کنارم کم ز دریائی نمی بینم، نمی بینم

اگر تو سرو بالائی تو را من دوست می دارم

ننالیدم ز تو هرگز ولی این بار می نالم

که زحمت را محابائی نمی بینم، نمی بینم

در این صحرا ز هر نقشی که چشم از وی برآساید