بدان عالم شدن رویی ندارم

گر از حلوای هر خوان بی نصیبم

نه سکبای هر ابرویی ندارم

در این عالم که آب روی من رفت

من آن زن فعلم از حیض خجالت

که بکری دارم و شویی ندارم

نه خاقانی من است و من نه اویم