کز خراسان اندرآ، شوری به شروان درفکن

کفر و ایمان را بهم صلح است خیز از زلف و رخ

فتنه ای ساز و میان کفر وایمان درفکن

آخر ای خورشید خوبان مر تو را رخصت که داد

شاید ار سرنامه وصل تو نام دیگر است

مردمی کن نام خاقانی به پایان درفکن