صد عیسی دردمند را بیش

وای زلف تو سایبان نسرین

چشم تو ز نیم زهر غمزه

خون کرد هزار جان شیرین

در سایه زلف کرده بالین

از چشم بد ایمنی که دارد

دندان و لب تو شکل یاسین