جویان ز لب تو مهر تسکین

حقی که نه از وفاست بگذار

راهی که نه از صفاست مگزین

آن کز تف عشق توست در تب

هر ذره که بر تو می فشاند

لطفی بکن ای نگار برچین

خاقانی را از آن خود دان