باقی آن گاهی شوم کز خویشتن یابم فنا

با تو ننشینم به کام خویشتن بی خویشتن

خار راه خود منم خود را ز خود فارغ کنم

تا دوئی یکسو شود هم من تو گردم هم تو من

مرده اکنونم که نقش زندگی دارم کفن

جان فشان و راد زی و راه کوب و مرد باش

تا شوی باقی چو دامن برفشانی زین دمن