هم نور جمال او حجیبش بین

خاموشی لعل او چه می بینی

جماشی چشم پر عتیبش بین

تا چشم نظاره زو خبر ندهد

آن عقل که برد نام بالایش

سر چون سر خامه در نشیبش بین

از درد جگر به شب ز هجرانش