سینه خاقنی و غم، تا نزند ز وصل دم

خامشی گواه بین غنچه دهان کیست او

خلق چنان برند ظن کوست به جمله زان من

من شده مست این سخن تا خود از آن کیست او

دعوی عشق و وصل هم، تا ز سگان کیست او