زلف مشک افشان شهر آشوب مه چوگان تو

تا نهادی حسن را دار الخلافه زیر زلف

هست دار الملک فتنه در سر مژگان تو

حلق خلقی را به طوق شوق تو در بند کرد

ای به خوان زلف تو یوسف طفیلی آمده

کیست کو بی خون دل یک لقمه خورد از خوان تو

کی برد سر در گریبان خرد آن را که هست