تا نوش جام و خوش نمک خوان کیستی

خاکی دلم در آتش و خون آب می شود

تا تو کجائی امشب و مهمان کیستی

از دیده جرعه دان کنم از رخ نمک ستان

محراب جان مایی ازین مایه آگهم

آگه نیم که صورت ایوان کیستی

بر هر صفت که داری خاقانی آن توست