ز آن دل چون سنگ و آهن در دلم آتش زدی

زان خطی کز عارض آتش فشان انگیختی

دیده ام کافور کز هندوستان خیزد همی

تو ز کافور ای عجب هندوستان انگیختی

پس به باد زلف از آتش ارغوان انگیختی

پشت بنمودی و خون ها راندی از مژگان مرا

تا ز روی خاک نقش پرنیان انگیختی