سیل خون از چشم خاقانی چنان انگیختی

ای بسا اشک و سرشکا، کز رکاب و زین خویش

از دل خورشید و چشم آسمان انگیختی

موج ها دیدی که چون خیزد ز دریا هر زمان

در تب هجرانش افکندی و آنگه مهر تب

از ثنای خسرو صاحب قران انگیختی