با آنکه دل و جانم دانی که تو را اند

تب ها کشم از هجر تو شب های جدائی

تب ها شودم بسته چو لب ها بگشایی

عمرم به کران رفت و ندانم تو که رایی

از غیرت عشق تو به دندان بگزم لب

گر در دلم آید که در آغوش من آیی