خاقانی از اندیشه عشق تو در آفاق

اندیشه در آن است که بر گفته نپایی

شد ناخن من سفته ز بس کز سر مژگان

انگشت مرا پیشه شد الماس ربایی

چون آب روان کرد سخن های هوایی