بودی که روزی ناگهش ار خصم تنها یافتی

گر شانه در زلف آردی از شانه دلها باردی

ور آینه برداردی آئینه جان ها یافتی

گر دیده دیدی درگهش خونابه بگرفتی رهش

در بار می در پای او، از دیده هم بالای او

گر در جوار رای او دل صدر والا یافتی

گر عاشقان محرمش کس عرض کردی بر غمش