ستایش سزای جهان آفرین

نیا را چو دید از کران شاه نو

برانگیخت آن باره تندرو

بروبرنیا برگرفت آفرین

همی گفت بی تو مبادا جهان

نه تخت بزرگی نه تاج مهان

که خورشید چون تو ندیدست شاه