صید فربه شده چه زار کشی

ما چراغ تو و تو آتش و باد

گر یکی برکنی هزار کشی

کیسه لاغر شده، چه سیم کشی

جام پر بر دهی به مجلس می

غمگنان را به غم گسار کشی

خنده را گو که سر مبر به شکر