سیاوش گرش روز باز آمدی

نه دید آشکارا نهان جهان

که روشن جهان برتو فرخنده باد

دل وجان بدخواه تو کنده باد

بفر تو او رانیاز آمدی

بدو گفت شاه این زبخت تو بود

برومند شاخ درخت تو بود