گفتی که چه سر داری در عشق نگوئی

وین نیست عجب زان سر مژگان که تو داری

بگشای به دندان گره از رشته جانم

تا درد چنم زان سر دندان که تو داری

دارم سر پای تو به آن جان که تو داری

بردی دل خاقانی از آن سان که تو دانی

میدار به زنهارش از آن سان که تو داری