صبح تو شام گشت و فلک بر تو چاشت خورد

بر بازوئی که نام خسانش نگاشتی

خاقانیا درخت وفا کاشتن چه سود

چون بر جفا دهد ز وفائی که کاشتی

تو هم چنان در هوس شام و چاشتی