زهی فارغ ز کار من چنین در کار من چونی

در آب دیده می بینی که چون غرقم به دیدارت

نمی پرسی مرا کای تشنه دیدار من چونی

امیدم در زمین کردی که کارت بر فلک سازم

میان خاک و خون چون صید غلطان است خاقانی

نگوئی کای وفادار جفا بردار من چونی

تو دانی کز سگان کیستم هم بر سر کویت